จิตวิทยาของนักบริหารในวง “ไพ่ป๊อกเด้ง”

ผู้เขียนขอนำเสนอถึงความเป็นนักบริหารเชิงจิตวิทยา....จากข้อสังเกต “นักบริหารหลายท่านชอบเล่นไผ่ด้วยวัตถุประสงค์ที่ซ่อนเร้น” ในที่นี้จะขอนำเสนอในการเล่น “ไพ่ป๊อกเด้ง”
ส่วนใหญ่ผู้บริหารมักจะยอมเป็นเจ้ามือ (เพื่อวิเคราะห์พฤติกรรมองค์กร)...โดยกลไกและวัตถุประสงค์ในทัศนของผู้เขียนดังนี้
1. ต้องการวัด “ความซื่อสัตย์ และความไว้วางใจกัน” ผู้บริหารมักแกล้งจ่ายเงินผิด ๆ ถูก ๆ กับลูกน้อง หรือ ลืมเก็บเงินกับลูกน้องเมื่อเกมจบลง (อ้างว่าเล่นไม่เป็น) ความเป็นจริงของสังคมแล้ว หารู้ไม่ว่าท่านกำลังเฝ้าดูพฤติกรรมองค์กรว่า “ใครบ้างที่ส่งเงินคืนเมื่อท่านจ่ายเกิน” บางคนก็คืนบอกว่าท่านจ่ายเงินเกิน...และบางนิ่งเฉยถือว่าท่านจ่ายผิดเอง “ใครบ้างที่แทงน้อยเมื่อได้เปรียบกลับบอกว่าแทงมาก” บางคนแทงน้อยบอกว่าแทงมากเมื่อไพ่ผู้บริหารล้ม และ “ใครบ้างที่จ่ายเองเมื่อลืมเก็บ” บางคนถึงผู้บริหารลืมเก็บเงินก็ส่งให้เองด้วยความเคารพกติกากลุ่ม ซึ่งสะท้อนให้ผู้บริหารทราบว่า “แต่ละคนมีความซื่อสัตย์แตกต่างกัน”
2. ต้องการวัด “ความภักดี และความเอื้ออาทรต่อกัน” จะสังเกตเห็นว่าในเกมการเล่น สมาชิกบางคนลุ้นให้ไพ่ผู้บริหารล้ม หรือให้แต้มไพ่น้อย (สาปแช่งให้ไพ่ล้ม) แสดงถึง “ความไม่หวังดี” เอาดีใส่ตัวและเห็นคนอื่นล้มละลายแล้วกลับดีใจออกหน้า ออกตา
3. ต้องการวัด “ความโลภ” ผู้บริหารจะสังเกตเห็นว่าบางคนมีความพอเพียงไม่โลภ (แทงแต่เพียงน้อยเพื่อความสัมพันธ์) บางคนแทงมาก เมื่อเสียยิ่งเพิ่มจำนวนขึ้น สะท้อนถึงการทำงานว่ามุ่งเป้าประสงค์ที่ผลลัพธ์แบบคุณภาพที่พอเพียง หรือ มุ่งเพื่องบประมาณ
4. บางครั้งยิ่งไปกว่านั้น เมื่อผู้บริหารแกล้งเข้าห้องน้ำ “หมู่สมาชิกบางคนจะวางกลโกงในเกม” ด้วยเหตุผลว่า “ท่านไม่รู้หรอก” และในกลุ่มสมาชิกก็มีบางคนมาเรียนท่านว่ามีคนโกงท่าน สะท้อนให้เห็นว่า “พฤติกรรมองค์การ” มีทั้งคนที่คิดดีและคนที่คิดไม่ดี และคนที่ไม่รู้จักคิด สร้างปริมาณงานเป็นเพียงพิธีกรรม (บอกว่าทำงานหนัก)
โดยสรุปแนวคิดนี้เป็นแง่มุมหนึ่งของ "ทุนทางสังคม" (Putnam, 2000) เท่านั้นสามารถนำไปประยุกต์ใช้ได้ในการบริหารคนในองค์การ (Organizational Behavior Management)
ผู้เขียน ได้เขียนขึ้นจากประสบการณ์การสังเกตพฤติกรรมของบุคคล กลุ่มบุคคลที่ผู้เขียนได้จากประสบการณ์ การที่จะอ้างอิงเชิงวิชาการจึงต้องพิจารณาให้รอบคอบ